Waterlekdetector voor leidingen: zo detecteer je zichtbare en verborgen lekken

Inleiding

Je merkt een vochtig kastje op, een vlek op de muur, of je watermeter blijft lopen terwijl er geen kraan openstaat. Je zoekt naar een detector voor lekkende waterleidingen, maar die term kan verwijzen naar verschillende soorten apparaten.

Een watersensor voor lekkages detecteert water nadat het is ontsnapt en het detectiegebied heeft bereikt. Een debietmonitor zoekt naar ongebruikelijk of voortdurend waterverbruik in het leidingsysteem. Een akoestische lekdetector luistert naar het geluid of de trillingen van water dat uit een verborgen leiding ontsnapt.

De eerste vraag is met wat voor soort lek je te maken hebt. Als de leiding, kraan of fitting bereikbaar is, kan een lokale watersensor voldoende zijn. Als het lek verborgen zit in een muur, onder een vloer of onder de grond, heb je mogelijk een andere lekdetectiemethode nodig.

Wat detecteert een detector voor lekkende waterleidingen eigenlijk?

Verschillende lekdetectieapparaten zoeken naar verschillende signalen van een probleem. Sommige detecteren water nadat het is ontsnapt, terwijl andere de waterstroming controleren of luisteren naar signalen van een verborgen lek.

Hoe weet je of een waterleiding lekt?

Een lekkende waterleiding is in het begin niet altijd duidelijk zichtbaar. Een van de eerste signalen kan een hogere waterrekening zijn of een watermeter die blijft lopen terwijl er geen kranen of apparaten water gebruiken. EPA WaterSense raadt aan te letten op ongebruikelijke stijgingen in het waterverbruik en te controleren of de watermeter verandert wanneer er geen water wordt gebruikt.

Andere signalen om op te letten zijn:

• vochtige plekken in een keukenkastje onder de gootsteen of rond zichtbare leidingen
• watervlekken op muren, plafonds of vloeren
• een natte plek die opdroogt en daarna terugkomt
• een muffe geur op een plek die normaal gesproken droog blijft
• druppels rond pijpfittingen, afsluitkranen, sifons of toevoeraansluitingen

Controleer bij toegankelijke leidingen eerst de verbindingen, vooral onder gootstenen en rond afsluiters, waar kleine lekken gemakkelijk over het hoofd worden gezien.

Als je tekenen van een lek ziet maar de oorzaak niet kunt vinden, bevindt het probleem zich mogelijk achter een muur, onder een vloer of ergens anders in het leidingsysteem. In dat geval kan een puntwatermelder je waarschuwen wanneer gelekt water deze bereikt, maar de melder vertelt je niet precies waar het verborgen lek is begonnen.

Welk type detector voor lekkende waterleidingen heb je nodig?  

De juiste lekdetector hangt af van de plek waar het lek zich kan bevinden, de signalen die je hebt opgemerkt en de vraag of de leidingen toegankelijk zijn. Een sensor die goed werkt onder een gootsteen helpt mogelijk niet bij het lokaliseren van een lek achter een muur of onder een betonnen plaat.

Deze methoden zijn niet noodzakelijk alternatieven voor elkaar. Ze kunnen ook verschillende delen van hetzelfde leidingsysteem bewaken.

Een debietmonitor kan bijvoorbeeld ongebruikelijk waterverbruik in de hele woning in de gaten houden, terwijl puntmelders locaties met een hoger risico bewaken, zoals gootsteenkastjes, afsluiters, boilers en toevoerleidingen van apparaten. Een detectiekabel kan een groter gebied bestrijken wanneer meerdere toegankelijke verbindingen dicht bij elkaar liggen.

Het belangrijkste onderscheid is of je gelekt water op een bekende locatie wilt detecteren, ongebruikelijk waterverbruik wilt vaststellen of een verborgen leidinglek wilt lokaliseren. Als het lek verborgen zit achter een muur, onder een vloer of onder een betonnen plaat, is een speciale detector voor verborgen leidinglekken of een professionele detectiemethode mogelijk geschikter dan een puntwatermelder.  

Kan een watersensor een lekkage in een leiding binnen een muur detecteren?

Alleen als water uit de lekkage de sensor bereikt. Een puntsensor voor water reageert alleen wanneer ontsnapt water het detectiegebied bereikt. De sensor detecteert geen lekkagegeluiden door de muur heen, meet de druk in de leiding niet en bepaalt niet precies waar een verborgen lekkage vandaan komt.  

Als er bijvoorbeeld een leiding lekt achter gipsplaat, onder een betonplaat of onder de grond, detecteert de sensor mogelijk niets totdat het water de vloer, het kastje of een ander bewaakt oppervlak bereikt. De sensor kan u dan waarschuwen dat er water aanwezig is, maar kan nog steeds niet aangeven waar de leiding zelf lekt.  

Als u een verborgen lekkage vermoedt, kan een andere detectiemethode nuttiger zijn. Akoestische lekdetectie kan helpen het geluid of de trilling te lokaliseren van water dat uit een leiding onder druk ontsnapt, terwijl een debietmonitor ongebruikelijk of continu waterverbruik kan signaleren. Als de bron nog steeds moeilijk te vinden is, vooral achter muren, onder betonplaten of onder de grond, heeft u mogelijk een loodgieter of een professionele lekdetectieservice nodig.

Waar werken slimme watersensoren het best rond leidingen?

Slimme watersensoren werken het best rond toegankelijke leidingen, waar gelekt water waarschijnlijk zal druppelen of zich verzamelen.

Goede locaties zijn onder andere:

• Onder aansluitingen en sifons van gootstenen: Een watersensor onder de gootsteen kan druppels van toevoerleidingaansluitingen, afsluitkranen of de sifon opvangen voordat het water zich over het kastje verspreidt. Plaats de sensor op de bodem van het kastje, waar lekkend water zich waarschijnlijk zal verzamelen.
• Onder afsluitkranen: Rond de kraanstang of aansluitpunten kunnen kleine lekkages ontstaan. Plaats de sensor daarom op de plek waar druppelend water zou neervallen.
• Onder zichtbare pijpverbindingen: Plaats de sensor in kelders, bijkeukens of technische ruimtes onder verbindingen of aansluitingen waar water waarschijnlijk zal druppelen of zich verzamelen.
• Bij aansluitingen van apparaten: Wasmachines, vaatwassers, koelkasten en boilers hebben allemaal toevoerleidingen of aansluitingen die kunnen gaan lekken.

Puntsensoren zijn vooral nuttig voor langzame of onderbroken lekkages. Er kunnen enkele druppels verschijnen en vervolgens opdrogen voordat u toevallig de plek controleert, zodat een goed geplaatste sensor u toch kan waarschuwen, zelfs als er later geen duidelijke plas meer ligt.

Als je een watersensor bij leidingen plaatst, richt je dan op de waarschijnlijke route van ontsnappend water in plaats van op de kortste afstand tot de leiding zelf.  

Wanneer is een lekdetectiekabel een betere keuze?

Een puntsensor is meestal voldoende wanneer je weet waar water zich waarschijnlijk verzamelt. Als meerdere verbindingen of koppelingen door dezelfde kast of technische ruimte lopen, kan een detectiekabel een groter deel van die ruimte bewaken zonder dat een druppel precies op één plek hoeft te vallen.

De kabel kan langs blootliggende leidingen, achter een rij koppelingen of kleppen, of langs de vloer onder een leidingtraject worden geleid. Er is nog steeds direct contact met water nodig om een melding te activeren. De kabel vergroot dus het detectiegebied, maar detecteert geen lekken in de leiding of achter een muur.

De SONOFF SNZB-05P gebruiken voor het bewaken van leidinglekkages

Bij toegankelijke leidingen werkt de SONOFF SNZB-05P als slimme sensor voor leidinglekkage door ontsnapt water rond blootliggende leidingen, kleppen en koppelingen te detecteren. De sensor detecteert water nadat het is ontsnapt; hij identificeert niet het exacte punt waar de leiding zelf lekt.